Fotografia është realizuar nga Filip Jak Palaj, nga Shirqi, dhe është ruajtur ndër vite nga i biri, Rrok Palaj. Edhe pse cilësia e imazhit nuk është e lartë, fotografia ka një vlerë të veçantë dokumentuese, pasi fikson një moment të jetës së komunitetit katolik në një periudhë kur ushtrimi i fesë përballej me presion dhe represion shtetëror.
Duke pasur parasysh se Dom Deda u pushkatua në vitin 1959, mendohet se fotografia është realizuar disa vite përpara këtij momenti.
Sipas rrëfimit të familjes Palaj, Filip Jak Palaj ishte fotograf i palicencuar dhe aparatin e mbante të fshehur, duke e përdorur kryesisht nga pasioni për fotografinë. Edhe kjo pamje duket se është shkrepur me shpejtësi, para se aparati të fshihej sërish.
Kjo mënyrë e realizimit të fotografisë ka lënë në plan të parë një numër të madh besimtarësh të fotografuar me shpinë. Megjithatë, kjo e bën imazhin edhe më interesant, pasi veshjet e tyre japin të dhëna mbi mënyrën e veshjes së banorëve të kësaj zone në atë kohë.
Në sfond dallohet mezi meshtari, ndërsa turma e besimtarëve është më e qartë. Prania e tyre në oborrin e kishës përbën një dëshmi të vazhdimësisë së jetës fetare të komunitetit, pavarësisht klimës së represionit ndaj fesë dhe veçanërisht ndaj klerit katolik.
Një tjetër element me rëndësi është vetë ndërtesa e kishës. Sipas të dhënave të disponueshme, kjo është deri tani fotografia e vetme ku mund të dallohet, të paktën pjesërisht, lartësia e mureve të kishës së vjetër të Suka-Dajçit.
Kisha kishte një rëndësi të veçantë për banorët e famullisë dhe frekuentohej gjerësisht, ndërsa pranë saj ndodhej edhe varreza.
Sot, fotografia e ruajtur nga familja Palaj nuk përbën vetëm një kujtim familjar, por edhe një dokument të rrallë vizual të historisë së Suka-Dajçit, duke sjellë një pamje të jetës së komunitetit dhe të besimit katolik në një nga periudhat më të vështira të historisë së fesë në Shqipëri.